Τον Ιανουάριο, δικαστήριο στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας αποφάνθηκε ότι οι άνδρες έχουν το δικαίωμα να ουρούν σε όρθια θέση. Η υπόθεση αφορούσε σε μία διαφωνία μεταξύ ενός σπιτονοικοκύρη και του ενοικιαστή του, και είχε να κάνει με το κατά πόσον ο ιδιοκτήτης είχε το δικαίωμα να παρακρατήσει την εγγύηση του ενοικιαστή, με τη δικαιολογία ότι εκείνος ευθύνεται για τη διάβρωση του πατώματος της μαρμάρινης τουαλέτας του σπιτιού του, που είχε γεμίσει με λεκέδες από… ούρα. Όμως, το γεγονός ότι ο ιδιοκτήτης χαρακτήρισε βάρβαρη την συνήθεια του ενοικιαστή να ουρεί όρθιος, μάλλον λειτούργησε εναντίον του, καθώς ο δικαστής τόνισε ότι η ούρηση από όρθια θέση παραμένει μια διαδεδομένη πρακτική, η οποία ήταν κάποτε η κυρίαρχη τάση».
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η Γερμανία και κάποιες άλλες χώρες, έχουν αρχίσει να υιοθετούν την πρακτική της ούρησης από καθιστή θέση. Έχουν γίνει πολλές συζητήσεις για τα οφέλη της εν λόγω πρακτικής, και τα επιχειρήματα ποικίλουν, με κάποιους να επικαλλούνται φεμινιστικούς λόγους, και άλλους να μιλούν για την δημόσια υγεία. Παρόλαυτά, οι ρίζες της μοντέρνας αυτής τάσης, αλλά και η ιστορία της ανδρικής ούρησης από όρθια θέση, δεν έχουν διερευνηθεί εκτενώς.
Videos by VICE
Γνωρίζουμε ότι από το 2004, τουλάχιστον μία γερμανική εταιρεία παράγει το «WC Ghost» -ένα clip-on τουαλέτας το οποίο προειδοποιεί τους άνδρες να σηκώνουν το κάθισμα της τουαλέτας προτού ουρήσουν και το οποίο τους ενθαρρύνει να κάθονται. Μάλιστα, την ίδια χρονιά το Ghost εμφανίστηκε και στα ράφια των σουπερμάρκετ διεθνών αλυσίδων. Επίσης, το 2006 στη Νορβηγία μια δασκάλα ζήτησε από τους γονείς των μαθητών της να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους να ουρούν με «πολιτισμένο» τρόπο. Στη συνέχεια, η εν λόγω πρακτική πήρε διαστάσεις και στη Γερμανία και σε κάποιες άλλες Σκανδιναβικές χώρες, με παρόμοιες τάσεις να δημιουργούνται στη Γαλλία και την Ολλανδία. Το ευρωπαϊκό φαινόμενο έφθασε στο αποκορύφωμα του το 2012, όταν το Αριστερό Κόμμα στη Sörmland της Σουηδίας απαίτησε από τα αρσενικά μέλη του δημοτικού συμβουλίου να κάθονται αντί να στέκονται όταν χρησιμοποιούν τις τουαλέτες σε δημόσιους χώρους.
Ωστόσο, δεν μιλάμε μόνο για ένα ευρωπαϊκό φαινόμενο. Το 2007, σύμφωνα με δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε στην Ιαπωνία το 49% των παντρεμένων ανδρών ουρούσαν καθιστοί. Το 2012, η πρακτική αυτή «κέρδισε έδαφος» και στην Ταϊβάν. Ακόμα και στην Αμερική, έχει ένα μικρό following, και μάλιστα κάποιοι θέλουν αστέρες του χόλιγουντ όπως τον Ryan Gosling να ουρούν πλέον από καθιστή θέση.
Πολλοί δικαιολογούν την στροφή προς την ούρηση από θέση καθιστή, λέγοντας ότι είναι θέμα υγείας, με κάποιους να ισχυρίζονται ότι η θέση αυτή είναι καλύτερη για τους προστάτες των ανδρών (και ως εκ τούτου για τη σεξουαλική τους ζωή). Ωστόσο, ισχυρή επιστημονική βιβλιογραφία φαίνεται να διαψεύδει κατηγορηματικά αυτούς τους ισχυρισμούς -και εξηγεί ότι η ούρηση από καθιστή θέση ωφελεί μόνο όσους άνδρες πάσχουν από υπερπλασία του προστάτη.
Σύμφωνα με τον Δρ. Stephen Soifer, πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Σχολής Κοινωνικής Εργασίας του Μέριλαντ και ειδικός σε θέματα παρούρησης, ο οποίος έχει αφιερώσει πολύ χρόνο παρατηρώντας τις συνήθειες μας στο μπάνιο, ο παράγοντας που φέρεται να ενώνει το κίνημα της ούρησης από καθιστή θέση είναι η εμμονή των συμμετεχόντων με την καθαριότητα.
![giati-polloi-andres-protimoun-na-ouroun-kathistoi-body-image-1429007659](https://images.vice.com/vice/images/content-images/2015/04/14/giati-polloi-andres-protimoun-na-ouroun-kathistoi-body-image-1429007659.jpg)
Photo via Wikimedia Commons user Jim
«Η [Ευρωπαϊκή] προέλευση [του κινήματος] είναι στην πραγματικότητα η Γερμανία», εξηγεί ο Soifer. «Το γυναικείο κίνημα εκεί προσπαθούσε να υποχρεώσει τους άνδρες να ουρούν καθιστοί, καθώς ισχυρίζονταν ότι λερώνουν τα καθίσματα της τουαλέτας».
(Παρά το γεγονός ότι η εν λόγω καταγγελία έχει βάση, ο Soifer, από την πλευρά του, δεν συμφωνεί. Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο τη δεκαετία του 1980 το 96% των γυναικών που ουρούν σε δημόσιους χώρους, λέει, δεν κάθονται στις τουαλέτες).
Όσον αφορά στην προέλευση της πρακτικής εκτός Ευρώπης, ο Soifer θεωρεί ότι σε μέρη όπως η Ιαπωνία και η Ταϊβάν, είναι πιθανόν η διαρκώς αυξανόμενη τάση να σχετίζεται με την δράση των τοπικών συλλόγων τουλέτας.
«Αυτές οι χώρες -ιδίως η Σιγκαπούρη και η Νότια Κορέα-», εξηγεί, «έχουν συλλόγους τουαλετών με πολύ ενεργή δράση σε θέματα που σχετίζονται με τη δημόσια υγιεινή και την συμπεριφορά των πολιτών σε δημόσιες τουαλέτες».
Ωστόσο, η δημοφιλία του εν λόγω κινήματος δεν οφείλεται στο ότι οι άνδρες έγιναν ξαφνικά πολύ πιο τσαπατσούληδες ή/και βρωμιάριδες.
«Ήταν θέμα χρόνου», εξηγεί ο Soifer. «Δεν μπορώ να σας πω ποιος ευθύνεται και για ποιον λόγο το φαινόμενο πήρε τόσο μεγάλες διαστάσεις, αλλά μάλλον έγινε μόδα επειδή ήταν η κατάλληλη στιγμή».
Πάντως η εμμονή με την εν λόγω πρακτική, είναι εντελώς καινούργια. Παρόλαυτά πάντοντε υπήρχαν κουλτούρες που προωθούσαν την ούρηση των ανδρών από καθιστή θέση, η πιο σημαντική εκ των οποίων είναι το Ισλάμ, όπου κάποιοι ερμηνεύουν το χαντίθ -τις κατευθυντήριες γραμμές για τη ζωή με βάση τις πράξεις και τα λόγια του προφήτη και των συντρόφων του- ως προτροπή (όχι απαίτηση) προς τους άνδρες να κάθονται οκλαδόν κατά την διάρκεια της ούρησης, για να αποφεύγεται η επαφή με βρώμικα ούρα. Η ισλαμική προτροπή είναι απλώς μία απόδειξη ότι οι κοινωνίες, όπως και τα άτομα, είχαν πάντοτε πολύ διαφορετικά ιδεώδη σε ό,τι αφορά τις πρακτικές την ανδρικής ούρησης.
«Υπάρχουν τόσες πολλές παραλλαγές στους διάφορους πολιτισμούς,» λέει ο Soifer. «Στην βικτοριανή κουλτούρα, π.χ. οι γυναίκες, λόγω των φορεμάτων που φορούσαν, αναγκαζόντουσαν να ουρούν την ώρα που περπατούσαν».
Σε ορισμένες ισλαμικές κοινότητες, οι διαθέσιμες εγκαταστάσεις και η εμμονή με την καθαριότητα, ωθούν τους άνδρες να επιλέγουν την ούρηση σε οκλαδόν στάση. Στη Δύση και σε διάφορα μέρη της Ασίας, φαίνεται ότι πλέον έχουμε βαρεθεί τη μυρωδιά του ουρικού οξέος τόσο πολύ, που πλέον προτιμάμε να καθόμαστε. Αλλά, παρόλη την ευκολία του να κατουράς καθισμένος, η ούρηση από ορθια θέση κατά πάσα πιθανότητα θα συνεχίσει να βασιλεύει, μόνο και μόνο επειδή είναι απλό και εύκολο για τον μέσο άνδρα.
Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE US.